Jak można sobie dzisiaj wyobrazić tę scenę z diabłem, który wyprowadza Pana Jezusa na pustynię, ukazuje mu różne skarby świata i składa niecną propozycję? Z pewnością taki diabeł dziś nie oferuje już wszystkich miast czy władzy nad ludźmi. Teraz diabeł nosi elegancki, korporacyjny garnitur lub garsonkę, jeśli jest pod postacią niewiasty, pracuje w banku i proponuje na przykład tak: - Powiedz, kochanieńki, że mój bank jest najlepszy, najwspanialszy, najokazalszy. Tylko ten mój! Jeden jedyny! A będziesz miał w zamian to, co zechcesz. Nawet nie będziesz już musiał się trudzić i pracować, tylko sobie powypoczywasz i poużywasz życia.

Jak to nie warto się do niczego przywiązywać! A konkretnie mówię tu o swojej komórce. O telefonie komórkowym. Czyli komóreczce, komóreńce, komórusi. Nie nie, nie wymienię marki, bo nie chodzi o reklamę wytwórcy, ale o sam aparacik.

Platon określał czas jako "ruchomy obraz wieczności", zaś Arystoteles - jako miarę ruchu. Scholastycy dodawali, że czas więc został stworzony przez rozum, bo tylko rozum jest w stanie mierzyć "przedtem i potem".

Z ludzkim przeżywaniem czasu chyba najpełniej próbował się zmierzyć Marcel Proust. Dziś już sama nie wierzę, że mogłam kiedyś przeczytać całe "W poszukiwaniu straconego czasu", teraz pewnie niewielu by miało do tego cierpliwość.

W poniedziałek 15-go listopada 2010r., w kościele Zbawiciela w Warszawie, odprawiona została Masza święta z okazji 95-ciolecia Politechniki Warszawskiej. I chyba nie było to dziełem przypadku, że właśnie tego dnia jeden z dzienników zajął się problemem wykształcenia technicznego. „W czasach kłopotów gospodarczych stanowiska prezesów coraz częściej obejmują absolwenci szkół technicznych” – napisano. Z przeprowadzonego przez tę gazetę sondażu wynika, że połowa sprawdzonych szefów dużych firm to absolwenci studiów politechnicznych, a przoduje w tym właśnie Politechnika Warszawska.