Małżeństwo
Domestica conversatio
W odróżnieniu od innych rodzajów przyjaźni, małżeństwo nie jest jedynie związkiem myśli i działań, jak definiuje przyjaźń Arystoteles. Jest – jak mówi św. Tomasz z Akwinu – kompletną wspólnotą życia, domestica conversatio, w którą wpisane jest potencjalnie płodne zjednoczenie płciowe.
Razem w stronę nieba - Wspólny projekt miłości i życia
Narzeczeni, pytani w poradni przedmałżeńskiej, jak rozumieją cel małżeństwa, czują się zwykle trochę zakłopotani. Na ogół pomaga podpowiedź: „Dlaczego bierzecie ślub?”. Wtedy jest już łatwiej: „żeby razem żyć” – pada odpowiedź – i zwykle w drugiej kolejności: „żeby mieć dzieci”. W tych krótkich odpowiedziach zawarta jest ich wewnętrzna intuicja określająca prawdziwy cel małżeństwa – dobro i wzajemną pomoc małżonków oraz zrodzenie i wychowywanie dzieci.
SZTUKA ŻYCIA W MAŁŻEŃSTWIE
Mam żywo w pamięci rozmowę z pewną austriacką przyjaciółką. Opowiedziała mi swoje doświadczenie dwóch pierwszych lat małżeństwa: „Kiedy urodziło się nasze pierwsze dziecko, brakowało mi czasu, aby dobrze prowadzić dom. Spędzałam dużo czasu sprzątając, piorąc i układając rzeczy. Cały ten wysiłek mnie wyczerpywał i wprawiał w zły humor. Któregoś dnia pomyślałam: ‘Tak dalej nie może być; zaczynam mieć manię sprzątania i zaniedbuję dziecko: najpierw ludzie potem rzeczy’. I zaczęłam koncentrować się na dziecku. Nosiłam je, chodziłam na spacery, śpiewałam mu, mówiłam do niego. Stanowiliśmy jedną całość.