Kobiety Średniowiecza
Nie zajmowały się jedynie domem, gospodarstwem i dziećmi. Działały również na niwie duchowo-religijnej, a nawet politycznej. Wystarczy wspomnieć osobę Hildegardy z Bingen czy Joanny d Arc.
Hildegarda z Bingen (1098 - 1179) wizjonerka, mistyczka, uzdrowicielka, reformatorka religijna oraz kompozytorka. Ponieważ była dziesiątym dzieckiem w rodzinie, została poświęcona Kościołowi i wysłana na naukę do przeoryszy konwentu benedyktynek w Disibodenbergu Judyty. Po jej śmierci w 1136 roku została przeoryszą zakonu. Ujawniła wówczas, że od 3 roku życia miała wizje.
Podczas jednej z wizji usłyszała głos polecający jej spisywanie doświadczanych wizji. W ten sposób powstało dzieło „Scivias” (Poznaj ścieżki Pana). Uzyskała duży rozgłos, co spowodowało, że papież Eugeniusz III wysłał specjalną komisję do jej klasztoru. Hildegarda uzyskała poparcie Bernarda z Clairveaux ( założyciela zakonu cystersów), w związku z tym papież na synodzie w Trewirze (lata: 1147/1148) uznał jej wizje, pobłogosławił i nakazał dalsze ich spisywanie. J
est autorką trzech ksiąg: „Scito vias Domini” (Usłysz Pana), ”Liber Vitae” (Księga zasług życia) i „Liber Divinorum Operum” (Księga dzieł Bożych). Napisała sztukę „Ordo Virtutem” (O sztuce cnoty) i skomponowała do niej muzykę. Przyczyniła się do powstania nowych klasztorów w Rupertsbergu i Eibingen.
Nosiła przydomek Sybilli znad Renu. U niej szukali rady i pociechy biskupi oraz książęta. W 1152 zostala nawet zaproszona przez cesarza Fryderyka Barbarossę, do spotkania doszło na dworze w Ingelheim. Zasłynęła jako kaznodziejka. W latach 1158-1170 przemierzała środkowe i południowe Niemcy głosząc publiczne kazania w licznych miastach i klasztorach. Zajęła się następnie medycyną i ziołolecznictwem. Nazywano ją pierwszą niewiastą pośród lekarzy i przyrodników Niemiec.
W latach 1223-1227 rozpoczął się jej proces kanonizacyjny. Z nieznanych powodów został jednak wstrzymany. W XIV w. umieszczona została w Martyrologium Rzymskim, a w kalendarzu liturgicznym znalazla się w 1971r.
