Wiara

Teologia -

Odpowiedzią człowieka na objawiającego się Boga jest wiara.

Wiara w sensie obiektywnym odnosi się do treści Objawienia lub inaczej do prawd, które dał nam poznać Bóg dla naszego zbawienia, i które Kościół chroni i interpretuje.
Subiektywnie, dla osoby wierzącej wiara jest przyjęciem Objawienia i życiem według woli Bożej.

Wiara to sposób poznania, to przyjęcie pewnej prawdy ze względu na autorytet mówiącego. W życiu często się nią posługujemy: wierzymy, że przyjedzie tramwaj, bo tak jest napisane w rozkładzie jazdy; wierzymy, że prezydent USA spotkał się z naszym, bo tak podały media; wierzymy, że jutro będzie słoneczna pogoda, bo tak podaje instytut meteorologiczny, wierzymy, że w 1410 roku pod Grunwaldem była bitwa, bo tak powiedziała pani od historii, itd.

Wiara nadprzyrodzona to przyjęcie prawd objawionych ze względu na autorytet samego Boga.

Ze względu na to, że autorytet Boga jest nieskończenie bardziej pewny niż autorytet osób, wiara nadprzyrodzona daje nam poznanie nieskończenie bardziej pewne niż poznanie oparte na autorytecie osób.

Wiara oświeca rozum, dotyczy rozumu, jest zgodna z rozumem. Poznanie naturalne (zarówno spontaniczne jak i naukowe), jeśli jest skutkiem prawego użycia rozumu, nie sprzeciwia się – nie może się sprzeciwiać – poznaniu opartemu na wierze. Oba dotyczą tej samej rzeczywistości, więc nie mogą sobie zaprzeczać. Owszem wiara jest pojęciem szerszym, ponieważ obejmuje prawdy naturalne i nadprzyrodzone, natomiast poznanie naturalne pozwala poznać tylko prawdy naturalne. Warto podkreślić, że nauki doświadczalne pozwalają poznać jedynie część prawd naturalnych, konkretnie prawdę odnoszącą się do rzeczywistości materialnej.

Posłuszeństwo wiary to odpowiedź człowieka na Objawienie Boże. Odpowiedź nie tylko rozumu i woli, ale całego człowieka. Wiara jest aktem wolnym i bezwarunkowym, zgodnym z rozumem (istnieją argumenty wiarygodności wiary), cechującym się przyjęciem prawdy i implikującym określony sposób życia. Jest darem.

Wiara jest korzeniem teologii. Teologia opiera się na wierze. Bez wiary nie można ściśle mówiąc uprawiać teologii. Konieczne dla teologii jest zarówno wiara jako prawdy wiary jak i wiara teologa. W perspektywie teologii chodzi o wiarę, która jest pogłębiona, przemyślana i która skłania do myślenia.
Używanie rozumu w sposób prawy, uporządkowany, metodyczny w sprawach wiary prowadzi do solidnej wiedzy o Bogu, zapobiega deformacjom wiary (np. fideizm, zabobony, magia). Z kolei pogłębienie poznania Boga prowadzi do głębszego życia modlitwy i spójności życia.

Katarzyna Zdrzenicka